کوچه پس کوچه های مجازی
وقتی توی کوچه پس کوچه های مجازی پرسه میزنی به کوچه هایی میرسی که ...
کوچه ای در امتداد شعر

می گریم و می خندم ، دیوانه چنین باید
                         می سوزم ومی سازم ، پروانه چنین باید

می كوبم ومی رقصم ، می نالم ومی خوانم
                         در بزم جهان شور، مستانه چنین باید
من این همه شیدایی ، دارم ز لب جامی
                         در دست تو ای ساقی ، پیمانه چنین باید
خلقم ز پی افتادند ، تا مست بگیرندم
                         در صحبت بی عقلان ، فرزانه چنین باید
یك سو بردم عارف ، یك سو كشدم عامی
                         بازیچه ی هر دستی ، طفلانه چنین باید
موی تو و تسبیح شیخم ، بدر از ره برد
                         یا دام چنان باید ، یا دانه چنین باید
بر تربت من جانا ، مستی كن ودست افشان
                         خندیدن بر دنیا ، رندانه چنین باید

 


کوچه اصلی: کوچه شعر
کوچه فرعی: کوچه شعر ، پس کوچه غزل ، بن بست رحیم معینی کرمانشاهی ، پلاک "ساز و سوز"
ارسال شده توسط: عقیل حاجیان فروشانی

من كه مشغولم بكاردل ، چه تدبیری مرا
                           من كه بیزارم ز كارگل ، چه تزویری مرا

من كه سیرابم چنین از چشمه ی جوشان عشق
                           خلق اگر با من نمی جوشد ، چه تاثیری مرا

من كه با چشم حقارت عالمی را بنگرم
                           سنگ اگر بر سر بكوبندم ، چه تاثیری مرا

خامه ی قدرت بنامم برگ آزادی نوشت
                           ای اسیران زین گرامی تر، چه تقدیری مرا

نام من در زمره ی این نامداران گو مباش
                           بر سر امواج سرگردان ، چه تصویری مرا

نش‍‍‍‍‍عیه جاوید من از باده ی شوریدگیست
                           بهتر از این مست خواهی ، با چه تخدیری مرا

من بدین ویرانی دل بسته ام امید ها
                           عشق آباد ابد بادا ، چه تعمیری مرا


کوچه اصلی: کوچه شعر
کوچه فرعی: کوچه شعر ، پس کوچه غزل ، بن بست رحیم معینی کرمانشاهی ، پلاک "نش‍‍‍‍‍عیه جاوید من از باده ی شوریدگیست"
ارسال شده توسط: عقیل حاجیان فروشانی

بیان نامرادیهاست اینهایی كه من گویم
                   همان بهتر به هر جمعی رسم كمتر سخن گویم

شب وروزم بسوز وساز بی امان طی شد
                  گهی از ساختن نالم گهی از سوختن گویم

خدا را مهلتی ای باغبان تا زین قفس گاهی
                  برون آرم سر و حالی به مرغان چمن گویم

مرا در بیستون بر خاك بسپارید تا شبها
                  غم بی همزبانی را برای كوهكن گویم

بگویم عاشقم ، بی همدمم ، دیوانه ام ، مستم
                  نمی دانم كدامین حال و درد خویشتن گویم

از آن گمگشته ی من هم ، نشانی آور ای قاصد
                  كه چون یعقوب نابینا سخن با پیرهن گویم

تو می آیی ببالینم ، ولی آندم كه در خاكم
                  خوش آمد گویمت اما ، در آغوش كفن گویم


کوچه اصلی: کوچه شعر
کوچه فرعی: کوچه شعر ، پس کوچه غزل ، بن بست رحیم معینی کرمانشاهی ، پلاک "گمگشته"
ارسال شده توسط: عقیل حاجیان فروشانی

عجب صبری خدا دارد !
       اگر من جای او بودم .
       همان یك لحظه اول، كه اول ظلم را میدیدم از مخلوق بی وجدان
       جهان را با همه زیبایی و زشتی، به روی یكدگر، ویرانه می كردم

عجب صبری خدا دارد !
       اگر من جای او بودم
       كه در همسایه صدها گرسنه
       چند بزمی گرم عیش و نوش می دیدم
       نخستین نعره مستانه را خاموش آن دم ، بر لب پیمانه می كردم .

عجب صبری خدا دارد !
       اگر من جای او بودم
       كه می دیدم یكی عریان و لرزان، دیگری پوشیده از صد جامه رنگین
       زمین و آسمان را واژگون مستانه می كردم

عجب صبری خدا دارد !
       اگر من جای او بودم
       نه طاعت می پذیرفتم
       نه گوش از بهر استغفار این بیدادگرها تیز كرده
       پاره پاره در كف زاهد نمایان ، سبحه صد دانه می كردم

عجب صبری خدا دارد !
       اگر من جای او بودم
       برای خاطر تنها یكی مجنون صحرا گرد بی سامان
       هزاران لیلی ناز آفرین را كو به كو، آواره و دیوانه می كردم

عجب صبری خدا دارد !
       اگر من جای او بودم
       بگرد شمع سوزان دل عشاق سرگردان
       سراپای وجود بی وفا معشوق را، پروانه می كردم

عجب صبری خدا دارد !
       اگر من جای او بودم
       بعرش كبریایی، با همه صبر خدایی
       تا كه میدیدم عزیز نابجایی، ناز بر یك ناروا گردیده خواری می فروشد
       گردش این چرخ را وارونه ، بی صبرانه می كردم

عجب صبری خدا دارد !
       اگر من جای او بودم
       كه می دیدم مشوش عارف و عامی
       ز برق فتنه این علم عالم سوز مردم كش
       بجز اندیشه عشق و وفا ، معدوم هر فكری
       در این دنیای پر افسانه می كردم
عجب صبری خدا دارد !
       چرا من جای او باشم
       همین بهتر كه او خود جای خود بنشسته و
       تاب تماشای تمام زشتكاریهای این مخلوق را دارد
       وگرنه من بجای او چو بودم
       یك نفس كی عادلانه سازشی ، با جاهل و فرزانه می كردم

عجب صبری خدا دارد ! عجب صبری خدا دارد !

 


کوچه اصلی: کوچه شعر
کوچه فرعی: کوچه شعر ، پس کوچه شعر نو ، بن بست رحیم معینی کرمانشاهی ، پلاک "عجب صبری خدا دارد"
ارسال شده توسط: عقیل حاجیان فروشانی

درباره این کوچه

خیلی وقت ها نوی کوچه پس کوچه های دنیای مجازی پرسه میزنم ، اینجا دفتر خاطرات این کوچه گردی هاست. دفتر خاطراتی از کوچه هایی که می ایستم و نگاهشان می کنم.
اگر گذرتون به این کوچه افتاد یادگاری یادتون نره.
کوچه های فرعی
رد پاها در این کوچه
تاریخ امروز :
کل بازدید:
بازدید امروز :
بازدید دیروز :
بازدید این ماه :
بازدید ماه قبل :
تعداد نویسندگان :
تعداد کل مطالب :
مدیر وبلاگ : عقیل حاجیان فروشانی
شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Website Traffic | Buy Targeted Website Traffic