عجب صبری خدا دارد !
       اگر من جای او بودم .
       همان یك لحظه اول، كه اول ظلم را میدیدم از مخلوق بی وجدان
       جهان را با همه زیبایی و زشتی، به روی یكدگر، ویرانه می كردم

عجب صبری خدا دارد !
       اگر من جای او بودم
       كه در همسایه صدها گرسنه
       چند بزمی گرم عیش و نوش می دیدم
       نخستین نعره مستانه را خاموش آن دم ، بر لب پیمانه می كردم .

عجب صبری خدا دارد !
       اگر من جای او بودم
       كه می دیدم یكی عریان و لرزان، دیگری پوشیده از صد جامه رنگین
       زمین و آسمان را واژگون مستانه می كردم

عجب صبری خدا دارد !
       اگر من جای او بودم
       نه طاعت می پذیرفتم
       نه گوش از بهر استغفار این بیدادگرها تیز كرده
       پاره پاره در كف زاهد نمایان ، سبحه صد دانه می كردم

عجب صبری خدا دارد !
       اگر من جای او بودم
       برای خاطر تنها یكی مجنون صحرا گرد بی سامان
       هزاران لیلی ناز آفرین را كو به كو، آواره و دیوانه می كردم

عجب صبری خدا دارد !
       اگر من جای او بودم
       بگرد شمع سوزان دل عشاق سرگردان
       سراپای وجود بی وفا معشوق را، پروانه می كردم

عجب صبری خدا دارد !
       اگر من جای او بودم
       بعرش كبریایی، با همه صبر خدایی
       تا كه میدیدم عزیز نابجایی، ناز بر یك ناروا گردیده خواری می فروشد
       گردش این چرخ را وارونه ، بی صبرانه می كردم

عجب صبری خدا دارد !
       اگر من جای او بودم
       كه می دیدم مشوش عارف و عامی
       ز برق فتنه این علم عالم سوز مردم كش
       بجز اندیشه عشق و وفا ، معدوم هر فكری
       در این دنیای پر افسانه می كردم
عجب صبری خدا دارد !
       چرا من جای او باشم
       همین بهتر كه او خود جای خود بنشسته و
       تاب تماشای تمام زشتكاریهای این مخلوق را دارد
       وگرنه من بجای او چو بودم
       یك نفس كی عادلانه سازشی ، با جاهل و فرزانه می كردم

عجب صبری خدا دارد ! عجب صبری خدا دارد !